Tirah Valley 1.a Standard

คำอธิบายจาก Ace Seeds

นี่คือการคัดเลือกจากประชากร landrace พื้นถิ่น 1.a สำหรับ Tirah Valley พืชต้นนี้มีความสูงประมาณ 8-9 ฟุต มีความแข็งแรงโดยรวมที่ยอดเยี่ยม ตั้งแต่การผลิตเรซินไปจนถึงโครงสร้างลำต้นที่สูงและแข็งแรง หนึ่งในคุณสมบัติที่ดีที่สุดของการคัดเลือกนี้คือขนาดและรูปทรงของ bracts ซึ่งมีลักษณะเป็นรูปไข่และป่องออก ช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวสำหรับการผลิตเรซิน มันมีกลิ่นหอมเผ็ดร้อนที่รุนแรงในตอนแรกพร้อมกับกลิ่นหวานเล็กน้อยในช่วงท้าย กลิ่นที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยกลิ่นเครื่องเทศตะวันออก เช่น Clove, devil's dung, cinnamon หรือบ่อยครั้งเป็นกลิ่นที่ซับซ้อนและหรูหราเหมือนแกง mughlai สายพันธุ์ landrace พื้นถิ่น (1.a) ถูกใช้เพื่อผลิต hashish สีแดงที่มีชื่อเสียงซึ่งจะถูกทำให้แห้งและถูกหิมะปกคลุมก่อนจะนำไปร่อน ซึ่งเป็นกระบวนการที่ทำให้เกิดเฉดสีแดงที่เป็นเอกลักษณ์ให้กับผลิตภัณฑ์สุดท้าย hashish ของ Tirah มีชื่อเสียงในเรื่องเนื้อสัมผัสที่มันและเหนียวมาก และผลของ couch lock ที่หนักหน่วงซึ่งทำให้สมองตื่นตัวเต็มที่ในขณะที่ความรู้สึกไร้น้ำหนักเข้าจู่โจมร่างกาย ผลกระทบนั้นรุนแรงและมักจะเกินรับไหวสำหรับผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับความแรงและความซับซ้อนในอาการ high แบบนี้ ซึ่งเป็นผลผลิตจากทั้งพันธุกรรมและวิธีการแปรรูปใน Tirah Valley

Tirah Valley ครอบคลุมตั้งแต่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถานไปทางเหนือ สภาพอากาศไม่มีความแตกต่างมากนักเมื่อพูดถึงปริมาณน้ำฝนและช่วงอุณหภูมิ อย่างไรก็ตาม การเริ่มต้นของหิมะตกและระยะเวลาของการปกคลุมของหิมะนั้นแตกต่างกันอย่างมากระหว่างพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือและพื้นที่ทางเหนือสุดของ Tirah Valley ตามลำดับ Tirah Valley เป็นแหล่งรวมของฟาร์มกัญชาขนาดเล็กและขนาดใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วน พืชและวัฒนธรรมถูกนำมาที่นี่โดยเผ่า Afridi เมื่อประมาณ 600 ปีที่แล้ว (ตามความเห็นของคนในท้องถิ่น) ชาว Afridi ระบุตนเองว่าเป็นกลุ่มย่อยของเผ่า Pashtun ที่ใหญ่กว่าซึ่งกระจายอยู่ทั้งในปากีสถานและอัฟกานิสถาน ประชากรกัญชาในหุบเขานี้ได้รับการเพาะเลี้ยงมาหลายทศวรรษโดยเกษตรกรและได้ปรับตัวให้เข้ากับลักษณะที่เหมาะสมที่สุดเพื่อตอบสนองต่อถิ่นที่อยู่ทางนิเวศวิทยาของตน แม้ว่าจะมีสิ่งหลากหลายภายในฟาร์มต่อฟาร์มในด้านลักษณะการแสดงออก ตั้งแต่พืชที่เตี้ยและสั้นมากไปจนถึงลักษณะแบบ highland คลาสสิก ทุกๆ รูปแบบของพืชพื้นเมือง Tirah Valley นำเสนอสิ่งที่แตกต่างกันเพื่อการเก็บรักษา Tirah Valley ถือเป็นหนึ่งในแหล่งผลิตเรซินที่ใหญ่ที่สุดในปากีสถาน และรัฐก็ไม่ได้แทรกแซงมากนักกับเผ่าที่ปลูกกัญชาในหุบเขานี้ ดังนั้นพวกเขาสามารถผลิต garda (เรซินที่ร่อนแห้ง) จากดอกไม้ที่มีเรซินจำนวนมากหลังจากทำให้แห้ง ศิลปะการปลูกกัญชาและการทำ hashish ภายในครอบครัวถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นตามประเพณี ทำให้งานเทศกาล hashish ที่มีชื่อเสียงและคนทั้งประเทศได้รับความบันเทิง Tirah Maidan (Valley) ในเขต Khyber Agency หรือจังหวัด Khyber Pakhtunkhwa ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงกว่า 2000-2500+ เมตรเหนือระดับน้ำทะเลที่ 32°- 33° เหนือเส้นศูนย์สูตร อยู่ตรงขอบชายแดน Pak-Afghan ไปทางชายแดนทางใต้ของเทือกเขา Hindu Kush และห่างจาก Chitral ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 150 กม.

หุบเขานี้ตั้งอยู่ในเขตเปลี่ยนผ่าน (33-34 N) ซึ่งเรามักจะเริ่มเห็นประชากรกัญชาแสดงลักษณะทางฟีโนไทป์ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ การเตรียมดินเริ่มต้นตั้งแต่สัปดาห์แรกของเดือนมีนาคมเมื่อเกษตรกรไถนาอย่างทั่วถึงโดยใช้วัวหรือควาย จากนั้นดินจะถูกเสริมด้วยปุ๋ยมูลวัวทุกปีเพื่อสนับสนุนการเติบโตที่เกินความต้องการของกัญชา เกษตรกรสูบน้ำผ่านคลองอย่างสะดวกจากแหล่งน้ำธรรมชาติใกล้เคียง เช่น ลำธารตามฤดูกาลหรือแม่น้ำ เพื่อหล่อเลี้ยงพืชกัญชา ในขณะที่ช่วงมรสุมมีปริมาณน้ำฝนเกือบ 900 มม. ในเขตนี้ ดังนั้นการรดน้ำพืชจึงไม่ใช่ปัญหาที่นี่ไม่เหมือนกับสถานที่แห้งแล้งอื่นๆ เช่น อัฟกานิสถานหรือ Balochistan ซึ่งไม่มีฝนมรสุมและน้ำบาดาลหายาก หุบเขานี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางระหว่างประเทศและเป็นฐานปล่อยสำหรับกัญชาที่ลักลอบขนส่งและอื่นๆ อีกมากมายจากชายแดน Torkham ที่เชื่อมต่อผ่านเทือกเขา Tora-Bora ซึ่งเชื่อมต่อจังหวัด Nangarhar ของอัฟกานิสถานไปยังพรมแดนทางเหนือ/ตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถานที่ Tirah Valley ผลิตภัณฑ์ที่ลักลอบขนส่งมักถูกขนส่งผ่านเส้นทางที่ไม่มีแผนที่ รอบๆ Torkham เข้าสู่ปากีสถานโดยบรรทุกบนล่อ ซึ่งถือเป็นระบบขนส่งอย่างเป็นทางการสำหรับการลักลอบขนส่งกัญชาในภูมิภาคเหล่านี้ สินค้าจะมาถึง "Bara Bazaar" ใน Khyber Pakhtunkhwa จากที่นั่นจะถูกกระจายและส่งต่อไปยังศูนย์กลางเศรษฐกิจหลัก เช่น Karachi, Lahore, Punjab, Sindh, Rawalpindi ฯลฯ สินค้าจำนวนมากถูกแลกเปลี่ยนระหว่างกันเป็นประจำ ตั้งแต่อาหารที่กินได้ไปจนถึงเสื้อผ้าและเครื่องใช้ทุกชนิด ส่วนสำคัญของการค้าเหล่านี้ถูกทำเครื่องหมายด้วยการแลกเปลี่ยนเมล็ดพันธุ์และ hashish จำนวนมาก แม้ว่าจะมีภาวะขาดดุลการค้าอย่างมากระหว่าง 2 ประเทศนี้เมื่อพูดถึงการแลกเปลี่ยน hashish และเมล็ดพันธุ์ เนื่องจากความต้องการ hashish ที่ผลิตในอัฟกานิสถานในปากีสถานสูงมาก ดังนั้นจำนวนเมล็ดพันธุ์และ hashish ที่นำเข้าสู่ปากีสถานผ่านเส้นทางการค้าต่างๆ จากอัฟกานิสถานจึงเกินจำนวน hashish และเมล็ดพันธุ์ที่อาจจะ/บางครั้งนำเข้าสู่อัฟกานิสถานจากปากีสถาน เกษตรกรกัญชาในอัฟกานิสถานและปากีสถานมีความช่างสังเกตและละเอียดอ่อนอย่างยิ่งต่อสายพันธุ์กัญชาที่พวกเขาและบรรพบุรุษของพวกเขาทำงานด้วยมานานหลายปี เช่นเดียวกับในโลกตะวันตก เมื่อพวกเขาพบตัวอย่าง Hashish ที่เป็นเอกลักษณ์หรือดีกว่าปกติ เกษตรกรต้องการที่จะสามารถครอบครองเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นเพื่อปลูกในฟาร์มของพวกเขาด้วย บางครั้งพวกเขาก็แค่ปลูกสายพันธุ์ที่นำเข้าจากอัฟกานิสถานควบคู่ไปกับสายพันธุ์กัญชาพื้นถิ่นของตนเองเพื่อปรับปรุงผลผลิตโดยรวมทั้งในด้านคุณภาพและปริมาณ ในขณะที่คนอื่นๆ หาจุดที่แยกตัวออกมาเพื่อปลูกและแปรรูปเป็น hashish แยกต่างหากเพื่อขายเป็นสายพันธุ์ที่แตกต่าง วัฒนธรรมการนำเข้าเมล็ดพันธุ์ที่แพร่หลายในหมู่เผ่าต่างๆ ใน Tirah Valley จากประเทศเพื่อนบ้านเช่น อัฟกานิสถาน, อิหร่าน, อุซเบกิสถาน ฯลฯ ทำให้จำเป็นต้องแยกพืชเฉพาะบนพื้นฐานของสัณฐานวิทยา/การแสดงออก ผลกระทบจากการผสมผสานพันธุกรรมหลายปีในทุ่งนาของ Tirah Valley สามารถเห็นได้ในรูปแบบของพืชหลายประเภทหรือการแสดงออกที่เกิดจากการทำงานของตระกูลเกษตรกร ตัวอย่างเช่น เผ่า Afridi ส่วนใหญ่ปลูก (Ilaqai Nasal หรือสายพันธุ์พื้นถิ่น) ซึ่งมีลักษณะเป็นพืชใบเรียว สูง แสดงลักษณะใบเรียวดูป่า ดอกยาวซึ่งคล้ายกับสายพันธุ์ดอกยาวอื่นๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีกิ่งข้างที่ขาดแคลนอย่างมีนัยสำคัญและระยะเวลาออกดอกสั้นใกล้เคียงกับ 12 สัปดาห์ คล้ายกับสายพันธุ์พืช hash พื้นถิ่นของอินเดียหลายชนิดที่ปลูกอยู่ที่ประมาณ 30° - 33° เหนือจากเส้นศูนย์สูตร แม้ว่าความแตกต่างที่ชัดเจนของพืชพื้นเมืองเหล่านี้จาก Tirah Valley คือรสชาติและอาการ แม้ว่ามันจะดูเหมือนสายพันธุ์ highland หรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีลำต้นยาวกว่า แต่คุณภาพของเรซิน รสชาติ และผลกระทบของมันแตกต่างกันอย่างชัดเจน ส่วนใหญ่รสชาติจะรวมถึงเผ็ดมากไปจนถึงเปรี้ยว พร้อมด้วยกลิ่นน้ำมันและดอกไม้เล็กน้อยและกลิ่นหวาน แต่ถูกกลบด้วยกลิ่นเผ็ด เปรี้ยว และกลิ่นอื่นๆ ที่ไม่ปกติซึ่งเป็นกลิ่นหลักในประชากรส่วนใหญ่ของสายพันธุ์นี้